ಅಪ್ಪ ಎಂದರೆ ಅದೊಂದು ಅದ್ಭುತ ಶಕ್ತಿ….

ರಾಕೇಶ್ ಡಿಸೋಜ – ೯೪೪೮೩೪೩೨೧೧
ಅಮ್ಮನನ್ನು ದೇವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಆಕೆಯ ಪ್ರೀತಿ-ಕರುಣೆ ನಮಗೆ ಸದಾ ಗೋZಸುತ್ತದೆ. ನಮಗೆ ನೋವಾದಾಗ ಅಮ್ಮಾ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ… ಆಕೆಯನ್ನು ಭೂಮಿ, ನದಿ, ಪ್ರಕೃತಿ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಹೋಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಅಪ್ಪ ಆ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯ ರೂಪವಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಅರಿಯಬೇಕು.
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಅeತ ನಾಯಕರೊಬ್ಬರಿzರೆ. ಅವರು ಬೃಹತ್ ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಅವರು ಕೇವಲ ಕೆಲಸದ ಮುಖಾಂತರ ತಮ್ಮ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂಥ ಅeತ ನಾಯಕನನ್ನು ನಾವು ಅಪ್ಪ, ಪಪ್ಪ, ಡ್ಯಾಡಿ… ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ.
ಅಪ್ಪಂದಿರ ದಿನ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ದಿನವಲ್ಲ; ಇದು ಸಹನೆಯ, ತ್ಯಾಗದ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತರಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಯಾಗಿದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪನ ಪಾತ್ರವು ತಾಯಿಯಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಆಳವಾದದು ಎನ್ನಬಹುದು.
ಮಗುವಿನ ಹೃದಯವನ್ನು ತುಂಬುವ ನದಿ ಎಂದರೆ ಅದು ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಅಪ್ಪನ ಪ್ರೀತಿ ಎತ್ತರದಿಂದ ಹರಿಯುವ ನದಿ. ಶಬ್ದವಿಲ್ಲದ ಸಹಜವಾದ ಶಕ್ತಿ. ಬಹುತೇಕ ಜನರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವು ಶಿಸ್ತು, ಕಠಿಣತೆ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಎನ್ನುವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದು ಬಾಹ್ಯ ರೂಪವಷ್ಟೇ. ಆದರೆ ಅಪ್ಪನ ಅಂತರಾಳವೇ ಬೇರೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.
ಅಪ್ಪ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಎದ್ದು ತಮ್ಮ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಮಕ್ಕಳು ನಿzಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದರೂ, ರಾತ್ರಿ ಮನವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಕಾಯಕ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ. ಅಪ್ಪ ಎಲ್ಲವೂ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಸಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಡತನವೋ, ದುಡಿಮೆಯ ಬಾರವೋ, ಹಸಿವೋ, ಮಕ್ಕಳ ಕನಸುಗಳ ಬಾರವೋ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತನ್ನ ಬೆನ್ನು ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ ಅಪ್ಪ.
ಅಪ್ಪನ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದಿಗೂ ಅಮರ ವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅವರು ತನಗೆ ಇಷ್ಟವಿದೆ, ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಲ. ಅವನ ಪ್ರೀತಿ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಂದರೆ ಬಾ ಮಗು ನಾನು ನಿನಗೆ ಡ್ರಾಪ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ, ಹಣದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದ್ದಾಗ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗ ಚೆಕ್ ಹಾಕಿದೀನಿ, ನೀನಗೇನು ಬೇಕಿದ್ರೆ ಹೇಳು ತಂದುಕೊಡುತೀನಿ ಎಂಬ ಮಾತುಗಳ ನಡುವೆಯೇ ಸದಾ ಮುಳುಗಿರುತ್ತದೆ. ಆತ ತನ್ನ ಸ್ವಂತಕ್ಕೆ ಕುರಿತು ಎಂದಿಗೂ ಯೋಚಿಸದೇ ಮಕ್ಕಳ ಮತ್ತು ಕುಟಂಬದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗಿರುತ್ತಾನೆ.
ಅಪ್ಪ ತೋರುವ ಮನದ ಪ್ರೀತಿ ಆಕಾಶದಷ್ಟು: ಅಪ್ಪನ ಪ್ರೀತಿ ಬಹುಷಃ ಶಬ್ದವಿಲ್ಲದ ಅನುಭವ. ಅವರು ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದೂ ಹೇಳದಿರ ಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವರು ನಿಮಗೆ ಹಾಲು ಹಾಕಿದರೂ, ನಿಮ್ಮ ನಕಲು ಬಿಡಿಸಿಕೊಟ್ಟರೂ, ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬೆದರಿಸಿದರೂ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರೀತಿಯ ಪರ್ಯಾಯಗಳೇ ಆಗಿರುತ್ತವೆ. ಅಪ್ಪ ಮಾತುಗಳ ಮೂಲಕ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವರು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಿತ್ಯನೀತಿಯ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಅದನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ.
ಮಲ್ಯದ ಸಂಕೇತದಂತಿರುವ ಅಪ್ಪನ ಕೋಪ: ಅಪ್ಪನು ಕೋಪಗೊಂಡಾಗ ನಾವು ಅಪಘಾತವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಆ ಕೋಪದ ಹಿಂದೆ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವುದು ಏನು? ಅವರ ಕೋಪವು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯತೆಯಿಂದ ಬರುವುದಲ್ಲ. ಅದು ಅವರ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ, ಮಲ್ಯಗಳಿಂದ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಭವಿಷ್ಯವಿರಲಿ ಎಂಬ ಹಂಬಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವುದು. ಅವರು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವ ಶಿಸ್ತು ಆಗದಿzಗ ಅಪ್ಪ ಕೋಪಗೊಂಡರೂ, ಅದು ಶಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲ; ಅದೊಂದು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಿದ್ದಿತೀಡುವ ಸಾಧನವಷ್ಟೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.
ಶಬ್ದವಿಲ್ಲದ ನಿಸ್ವಾರ್ಥಸ್ನೇಹವೆಂದರೆ ಅದು ಅಪ್ಪನ ಕರುಣೆ : ಅಪ್ಪನ ಕರುಣೆ ಎಂದರೆ ಮಕ್ಕಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ತಾನೇ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವುದು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಹವ್ಯಾಸಗಳನ್ನು, ಆಸೆಗಳನ್ನು, ಸಮಯವನ್ನು ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಕ್ಕಳ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಲಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಕ್ಕಳು ರೋಗಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ತಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ ತೋರಿಸದೆ ರಾತ್ರಿ ಜಾಗೃತೆಯಿಂದ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಕಾಯುತ್ತಾರೆ. ಕಣ್ಣೀರಿಲ್ಲದ ಕರುಣೆಯ ಪ್ರತೀಕ ಎಂದರೆ ಅದು ಅಪ್ಪಮಾತ್ರ.
ಅಪ್ಪನ ಮಲ್ಯಮಾಪನದ ಸಂಕೇತವೇ ಜವಾಬ್ದಾರಿ: ಅಪ್ಪ ಎಂದರೆ ಅದೊಂದು ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಅವರು ಕುಟುಂಬದ ಭದ್ರತೆಯ ಆಧಾರಸ್ಥಂಭ. ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ, ನೈತಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ ಅಪ್ಪ ತಮಗರಿವಿಲ್ಲದೇ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಹೊಣೆ ಹೊರುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ದುಡಿಮೆಯ ಫಲವನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ವಿನಿಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಕ್ಕಳು ಸುಖವಾಗಿ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡುವಂತಾಗಲು, ಅಪ್ಪ ದಿನವೂ ಕಷ್ಟಪಡುವ ಶ್ರಮಜೀವಿ, ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಕಾಯಕದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ.
ಅಪ್ಪನ ಪ್ರೀತಿ ಅಳೆಯಲಾಗದ ಮತ್ತು ಅಳತೆಗೆ ಸಿಗದ ಪ್ರೀತಿ. ಅವರು ಮಾತನಾಡದೆ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದು ಬೆರಗಿನಿಲ್ಲದೆ ಬೆಳೆಸುತ್ತಾರೆ.
ಅಪ್ಪನ ಪ್ರೀತಿ, ಮನ, ಕೋಪ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊಸ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನಾವು ನೋಡಬೇಕಿದೆ. ಅವರ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿದ ಮಾತುಗಳ ಹಿಂದಿರುವ ಮನದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಅಪ್ಪನ ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಕೋಪದ ಹಿಂದಿರುವ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸೋಣ. ಈ ಸಾಲುಗಳ ಹಿಂದೆ, ಒಂದು ಪಿತೃಹೃದಯದ ಸ್ಪಂದನೆಯ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿ ಇದೆ. ಅದನ್ನು ಅನಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಳವಾಗಿ ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಈ ದಿನ ಅಪ್ಪನನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಅವರ ತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ, ತಾಳ್ಮೆಗೆ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಬಂಡವಾಳಕ್ಕೆ ನಾವು ಕೃತಜ್ಞರಾಗೋಣ. ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಸಂತಸದ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಕಳೆಯೋಣ. ಕೇಳಿ ಅಪ್ಪ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಅನಿರ್ವಚನೀಯ. ನಿಮ್ಮ ಕಠಿಣತೆಯಲ್ಲಿ ಮೃದುತನವಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಮನದಲ್ಲಿ ಭದ್ರತೆ ಇದೆ. ನಿಮ್ಮ ನೆರಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿzವೆ ಅಪ್ಪ, ಅಪ್ಪ ಅಂದರೆ ಆಕಾಶ, ಅಪ್ಪ ಅಂದರೆ ಸರ್ವಸ್ವ, ಅಪ್ಪ ಅಂದರೆ ಶಕ್ತಿ…
ಅಮ್ಮನನ್ನು ದೇವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು, ಆದರೆ ಅಪ್ಪ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯ ರೂಪವಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಅಪ್ಪಂದಿರ ದಿನ, ಆ ಶಕ್ತಿಗೆ, ಆ ನೆರಳಿಗೆ, ನಮ್ಮ ನಮನ…