ಸೀರೆ ಸೆರಗಿನಲಿ ಅರಳಿದ ಪ್ರೀತಿಯ ಅನಂತ ರಾಗ…

ಹೇಯ್… ನನ್ನ ಮುದ್ದು ಗೆಳತಿ…
ಕೆಲವು ಸಂಬೋಧನೆಗಳು ಕೇವಲ ಪದಗಳಲ್ಲ, ಅವು ಹೃದಯದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯುವ ಮೃದುವಾದ ತಟ್ಟುವಿಕೆ. ಸಾವಿರ ಕವಿತೆಗಳು ಹೇಳಲಾಗದ ಭಾವವನ್ನು ಒಂದು ಮುದ್ದು ಗೆಳತಿ ಎಂಬ ಕರೆಯೇ ಹೇಳಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ನನ್ನೊಳಗೆ ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವ ಒಂದು ಸುಂದರ ನೆನಪನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರೀತಿ ಎಂದಿಗೂ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಘೋಷಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಕಣ್ಣುಗಳ ಮನದಲ್ಲಿ, ನಗುವಿನ ನಿಷ್ಕಳಂಕತೆಯಲ್ಲಿ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸದ ಸ್ಪರ್ಶದ ಕಂಪನದಲ್ಲಿ ಅರಳುತ್ತದೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಕೈಕುಲುಕಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ದೂರವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವರು… ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ನೀನು ಅಂಥವಳು.
ನೀನು ಆ ದಿನ ಸೀರೆ ಉಟ್ಟು ಬಂದ ಕ್ಷಣ ನೆನಪಿದೆಯಾ? ಬಹುಶಃ ನಿನಗೆ ಅದು ಇನ್ನೊಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ದಿನವಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ನನಗೆ… ಅದು ಕ್ಯಾಲೆಂಡರಿನ ದಿನಾಂಕವಲ್ಲ. ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು.
ಸೀರೆ ಎಂಬುದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೈಮೇಲೆ ಹೊದಿಸುವ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲ. ಅದು ಅವಳ ಮುಜುಗರ, ಅವಳ ಗಾಂಭೀರ್ಯ, ಅವಳ ನಗು, ಅವಳ ಮನ… ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೊದಿಸುವ ಒಂದು ಕವಿತೆ. ನೀನು ಸೆರಗನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಆ ಚಿಕ್ಕ ಚಲನೆ… ದೇವರು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಒಂದು ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡಿತ್ತು.
ಆಗ ನನ್ನೊಳಗೆ ಎ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಹಾಡು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದಿತು..
ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆ ತಾಳಕೆ ಕೈಬಳೆಯ ನಾದಕೆ
ಮರುಳಾಗಿ ಓಡಿಬಂದೆ ನೀ…
ಎದೆ ಝಲ್ ಝಲ್ ಝಲ್…
ಮೈ ಜುಂ ಜುಂಜುಂ…
ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಆ ದಿನದಿಂದ ನನ್ನ ಹೃದಯ ತನ್ನ ಲಯವನ್ನೇ ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡಿತು.
ನಿನ್ನ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿನ ಆ ಪುಟ್ಟ ಬೊಟ್ಟು… ಎಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕದು ಗೊತ್ತಾ? ಆದರೆ ಅದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನನ್ನ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು ನಿಂತಿತ್ತು. ಕಿವಿಯ ಜುಮುಕಿಯ ಸಣ್ಣ ಶಬ್ದ, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸೆರಗು, ನಿನ್ನ ಮುಖದ ಮೇಲಿನ ಮುಗ್ಧ ನಗು… ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸೇರಿ ಪ್ರೀತಿಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಬರೆದುಬಿಟ್ಟವು.
ಕೆಲವು ಸೌಂದರ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಕಣ್ಣು ಸಾಲದು. ಹೃದಯ ಬೇಕು. ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಲಿಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನೋಡಿದೆ. ನಿನ್ನ ಒಂದು ನೋಟ ಸಾಕಿತ್ತು. ಆ ನೋಟದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಮಾತುಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮಾತುಗಳಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಮನವಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವುದು ತುಟಿಗಳಲ್ಲ, ಕಣ್ಣುಗಳು. ಕೇಳುವುದು ಕಿವಿಗಳಲ್ಲ, ಹೃದಯ…
ಅದಕ್ಕೇ ಅನಿಸುತ್ತದೆ…
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಲಿ ಕಂಡೆ ನಾನು
ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಮೊದಲ ವಸಂತ…
ಹಾಡು ಮುಗಿಯಬಹುದು. ಆದರೆ ಕೆಲವು ಪಲ್ಲವಿಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜೀವಮಾನವಿಡೀ ಮೊಳಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ.
ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಬಹಳ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮಾತಾಡದz ಹೆಚ್ಚು ನೆನಪಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಪದಗಳಿಗಿಂತ ಉಚ್ಚರಿಸದೆ ಉಳಿದ ಮನವೇ ಹೆಚ್ಚು ಸತ್ಯ.
ಇಂದಿನ ಪ್ರಪಂಚ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಮೆಸೇಜ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತದೆ. ಆನ್‌ಲೈನ್‌ನಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಇನ್ನೂ ಕಣ್ಣಿನ ನಾಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಕೈಗಳು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಒಂದನ್ನೊಂದು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಆ ಕಂಪನದಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಬೀಳ್ಕೊಡುವಾಗ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡುವ ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಇದೆ.
ನನಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನವಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ. ನೀನು ನಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಸಾಕು ಎಂದು ಮನಸ್ಸು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ನಿನ್ನ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ನಾನು ಮನವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು. ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ನನ್ನೊಳಗೆ ಅಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಪ್ರೀತಿ ಯಾರನ್ನೂ ಬಂಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಇಂದಿಗೂ ನೀನು ಸೀರೆ ಉಟ್ಟು ಎದುರಿಗೆ ಬಂದರೆ, ಮೊದಲ ಭೇಟಿಯ ಹುಡುಗನಂತೆ ನನ್ನ ಹೃದಯ ಗಾಬರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ವಯಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಾಗಬಹುದು. ಕೂದಲು ಬೆಳ್ಳಗಾಗಬಹುದು. ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸುಕ್ಕುಗಳು ಮೂಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ನೆನಪಿನೊಳಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಇಪ್ಪತ್ತರ ಹರೆಯದ ಇರುತ್ತದೆ.
ಜೀವನ ಎಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರ ಅಲ್ವಾ…
ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಉಳಿಯುವುದು ಜನರಲ್ಲ. ಅವರ ನೆನಪುಗಳು. ಕೆಲವರು ದೂರವಾದ ಮೇಲೆಯೇ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಾರೆ. ನೀನು ನನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದೀಯ. ಪುಸ್ತಕದ ಒಂದು ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿ ಅಲ್ಲ… ಮುಚ್ಚಿದರೂ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಓದಲು ಮನಸ್ಸಾಗುವ ಪುಟವಾಗಿ.
ಕಾಲ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಳೆಗಾಲ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಮರದ ಎಲೆಗಳು ಉದುರುತ್ತವೆ. ಋತುಗಳು ಮುಖ ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವು ಪ್ರೇಮಗಳು…
ಸೀರೆ ಸೆರಗಿನ ಪರಿಮಳದಂತೆ…
ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆಯ ನಾದದಂತೆ…
ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಮನವಾಗಿ ಮೊಳಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ.
ಅವುಗಳಿಗೆ ಅಂತ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ…
ಅವು ಕೇವಲ ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ…
ನಮ್ಮನ್ನೇ ಬದುಕಿಸುತ್ತವೆ…